A Line In Outer Space

Schilderijen van Martin Sjardijn – een rijke selectie uit zijn schilderkunstig werk van de laatste 7 jaar.

Martin schilderde en tekende altijd al. Veel van zijn vroegere, prachtig expressieve werken zijn te vinden
in musea en bij particulieren. Voor korte tijd was hij echter vooral ondergedompeld in zijn fascinaties met
nieuwe ruimtelijke technieken en virtual reality.

De titel van deze expositie, a – line – in – outer – space, is ontleend aan een conceptueel kunstwerk dat hij
in die tijd maakte, in 1984. Het paradoxale is dat een lijn bepaald is en ruimte onbepaald, of dat ruimte maagdelijk
is en een lijn menselijk. De lijn is in dit werk geheel zichzelf, afhankelijk van de ruimte, maar onafhankelijk
van andere vormen of condities.

En dat verlangen - de entiteiten van ons leven te zien zoals ze werkelijk zijn, los van hun condities en associaties -
spreekt ook nu weer uit zijn recente schilderijen. Een zoektocht naar het Kantiaanse ‘Ding an Sich’ dat nooit gekend
kan worden, maar er moet zijn.

In zijn ‘technische’ periode dacht hij dat er schilderkunstig, na het postmodernisme, niets nieuws meer te melden viel.
Hij zag de toekomst vooral in de schier onbegrensde technische mogelijkheden die de wetenschap aan het ontdekken is.
Ook nu nog werkt hij intensief samen met wetenschappers om kunst en techniek zich samen te laten ontwikkelen.

Maar liefde, bloed en schoonheid kruipen nu eenmaal waar ze niet gaan kunnen en de laatste jaren is hij weer aan het
schilderen geslagen. Hij schildert nu als het ware over de betekenis van de schilderkunst in een tijd dat deze geconfronteerd
wordt met een uiterst ingrijpend technologisch beeldgeweld.

De thema’s in het vele werk dat hij de laatste jaren maakte zijn toch altijd weer zijn levenslange fascinaties met de
noodzakelijke gespletenheid van de kunstenaar, de betekenis van de schilderkunst, zijn zich willen bevrijden van zwaartekracht
en materialisme en zijn objectieve nieuwsgierigheid naar alles wat zich voordoet, waaronder het werk van Francis Bacon.
En, speciaal bij het schilderen, de kracht en eigenzinnigheid van de verf en de kwast zelf. ‘Om te kunnen schilderen moet je
een beetje blind zijn’. Controle los durven laten.

Soms slecht begrepen in deze merkwaardige puriteinse tijd bijvoorbeeld worden zijn fascinaties voor het naakt hem
soms kwalijk genomen. Hij zou de vrouw tot een gebruiksobject degraderen. Maar lust en geweld op internet
is er simpelweg en Martin is zoals altijd nieuwsgierig. Daarom observeert, deconstrueert en rapporteert hij in zijn
schilderijen en beelden tot singulariteiten.

Anne Woodward – januari 2018